تولد موسیقیدان ناشنوا!

تولد موسیقیدانی که برای ساخت موسیقی نیاز به شنوایی نداشت!

امروز زادروز یک مرد با عشقی مرموز، مردی نامرتب؛ اما جدی، آهنگسازی انقلابی که موسیقی کلاسیک بعد از او به پایان رسید. «لودویگ فان بتهوون» عزیز تولد ۲۴۷سالگی‌ات را در فضای مجازی و در موتور جستجوی یوز، جشن می‌گیریم.

دیگر گفتی نیست که در یوز جستجو کنید تا با اثرات این هنرمند اسطوره آشنا شوید، زیرا همه آشنایی داریم. این بار می‌خواهیم به بیان نگفته‌هایی بپردازیم که کمتر کسی شنیده است.

 

 

۱۰نکته‌ای که از زندگی این موسیقیدان ناشنوا نمی‌دانیم…

«لودویگ ون بتهوون» آهنگساز شهیر آلمانی قرن هیجده و نوزده میلادی نه تنها آثار قابل توجهی در زمینه موسیقی از خود برجای گذاشت که زندگی پر رمز و رازی نیز داشت.

یکی از رازآلودترین نکات در مورد زندگی لودویگ ون بتهوون تاریخ تولد اوست. مدرک تولد او تنها تاریخ روز غسل تعمید او را ۲۷ دسامبر ۱۷۷۰ در شهر بن اتریش نشان می‌دهد. وی در کودکی نواختن پیانو، ویلون و ارگ را آموخت و در هفت سالگی اولین کنسرت خود را اجرا کرد.

دوازده ساله بود که قطعاتی با اسامی خنده‌دار می‌نوشت مانند ‘آوازی برای نوزاد’ یا ‘مرثیه مرگ سگ’. سگی که در زندگی بتهوون نقش مهمی داشته است اما هویتش نامعلوم است. وی در سال ۱۷۹۲ به شهر وین نقل مکان و تا مرگش در این شهر زندگی کرد. وی در ۲۶ مارس ۱۸۲۷ و در سن ۵۶ سالگی به دلیل نارسایی کبد درگذشت.

 

زندگی عشقی مرموز

فرانتس وگلر دوست صمیمی بتهوون می نویسد که در میان کاغذهای شخصی او نامه های عاشقانه ای به یک زن دیده شده که هویت او هرگز معلوم نشده است.

 

نامرتب؛ اما جدی

باقی مانده غذا و خوراکی ها توی ظرف های نزدیک پیانو او می ماند و گاه در میان کاغذ نت های او دیده می شد. بتهوون که در جوانی آهنگسازی شاد و شوخ بود به میان سالی بداخلاق تبدیل شد. او در نامه ای به یکی از دوستانش ناشنوایی را دلیل تند مزاجی دانسته است. وقتی بعد از مرگ برادرش حضانت فرزند او یعنی کارل را قبول کرد به اندازه ای با این نوجوان خشن برخورد می کرد که او اقدام به خودکشی کرد.

 

موسیقیدان انقلابی

دوران موسیقی کلاسیک در وین با بتهوون به پایان رسید، او آهنگساز انقلابی و آغازگر رمانتیسم در موسیقی بود. وی برای سمفونی شماره ۹ چکامه ای نوشت که پیش از آن هرگز این امر روی نداده بود. وی برای قطعات نمایشی خود نیز مشهور است و به جای داستان های پیرنگ های کوتاه را ترجیح می داد که آسان تر شناخته می شوند همانطور که در سمفونی پنجم وی دیده می شود. بتهوون ۲۴۰ اثر از جمله سمفونی، کنسرت های پیانو، قطعات چهارتایی برای سازهای زهی و یک اپرا ساخته است.

 

بینش آینده

بتهوون یک کمال گرا بود، او برای معاصران خود موسیقی نمی نوشت بلکه برای نسل های آینده می نوشت. بارها تا نیمه های شب آنچه را ساخته بود جرح و تعدیل می کرد.

 

سرنوشت قطعه اپرا؛ سطل زباله

بتهوون در سال ۱۸۰۵ برای اولین بار اپرای فیدیلیو را که داستانی از ماجراهای روی داده حین انقلاب فرانسه بود اجرا کرد. در اولین اجرا منتقدان به شدت از وی ایراد گرفتند، اما بتهوون در سال های بعد بارها این قطعه اپرا را بازنویسی کرد.

 

علاقه مند و عصبانی از ناپلئون

بتهوون تنها به موسیقی عشق نمی ورزید، بلکه به فلسفه، ادبیات و سیاست نیز علاقه داشت. در اولین مراحل کار موسیقی اش او به قهرمان پروری بسیار توجه می کرد، همچنین به انقلاب فرانسه نیز بسیار علاقه داشت و سمفونی سوم خود را به ناپلئون تقدیم کرد. اما وقتی ناپلئون خود را امپراتور نامید، از این تصمیم منصرف شد.

 

هرچه کمتر بهتر

پیش درآمد سمفونی پنجم وی بسیار مشهور اما تنها از چهار آهنگ تشکیل شده است. با انکه بتهوون ۹ سمفونی نوشته است که از موتزارت(۴۱ سمفونی) بسیار کمتر است، هر ارکستر قابل احترام و بزرگی در سراسر جهان این سمفونی ها را به عنوان آثار استاندارد اجرا می کند. سمفونی های بتهوون به اندازه ای جامع است و آهنگی شگرف دارد که بسیاری از آهنگسازان بعد از او به سختی توانسته اند از آنها رمزگشایی کنند.

 

توسعه دهنده لوح فشرده (CD)

مومان نهایی در سمفونی نهم بتهوون از همه مشهورتر است و تاثیر بسیاری بر شاعران آلمانی از جمله فردریش شیلر و شعر سرود شادی وی داشته است. اما بتهوون زمانی این قطعه را به پایان برد که شنوایی خود را تا حد زیادی از دست داده بود. وقتی برای اولین بار این سمفونی را در مارس ۱۸۲۴ اجرا کرد نتوانست صدای تشویق دیوانه وار حضار را بشنود.

این سمفونی تا امروز بر موسیقیدانان تاثیر دارد و به عنوان الگوی اصلی ترانه پاپ ‘آوازی از شادی’ در دهه ۱۹۷۰ بود. استاندارد موسیقی هشتاد دقیقه ای برای لوح فشرده اولین بار در سال ۱۹۸۲ مطرح شد و این الگو نیز از اندازه نسبتا هفتاد دقیقه ای این سمفونی برگرفته شده است.

 

آهنگسازی ناشنوا

بتهوون از اواخر ده بیست زندگی خود به تدریج شنوایی را از دست داد در سن ۴۸ سالگی اصلا نمی شنید اما با مشکل وزوز گوش روبرو بود. بر اساس مطالعات جدید ناشنوایی وی از نوعی حصبه ناشی شد. با وجود این بیماری به آهنگسازی ادامه داد. او از استعداد دانگ مطلق بهره می برد بنابراین می توانست صداها و هارمونی آلات موسیقی را به خوبی در مغزش مجسم کند. در پایان عمر انسانی منزوی و بدخلق بود که محققان زندگی بتهوون معمولا ذکر این سال های زندگی او را ناعادلانه می دانند.

 

 

منبع: ایرنا

دیدگاهتان را بنویسید